Sunday, February 12, 2012

หมวดภาษาวัยรุ่น

หมวดภาษาวัยรุ่น
วัยรุ่นในจังหวัดสุรินทร์บางครั้งก็มีภาษาวัยรุ่นที่ใช้พูดกันเฉพาะกลุ่ม แต่ความยั่งยืนของภาษาขึ้นอยู่กับยุคสมัย
บางครั้งคำบางคำเวลาพูดกับผู้ใหญ่ที่พูดภาษาเขมร ก็ทำให้ผู้ใหญ่งงได้เหมือนกัน
เรามาเรียนรู้ภาษาวัยรุ่นที่วัยรุ่นที่พูดภาษาเขมรในจังหวัดสุรินทร์เขาใช้พูดกัน   ภาษาวัยรุ่นบางคำอาจเลิกใช้ไปแล้วบ้าง ซึ่งมีดังนี้

เซราะกราว      แปลว่า บ้านนอก ถ้าเป็นภาษาส่วยจะเรียกว่า เซาะกราว  แตกต่างกันตรงคำว่า เซราะ กับเซาะ
คำที่ตรงข้ามกับเซราะกราว ส่วนมากแล้วไม่ค่อยพูดกัน จะเรียกว่า กนอง มืง คือ ในเมืองนั่นเอง
ตะ-หนอด        หมายถึง ไม่มีประโยชน์ มาจากต้นตาลตัวผู้ที่มี เกษร หรือ หำ ซึ่งใช้ทำอะไรไม่ได้ มักใช้กับหนุ่มที่จีบสาวไม่ได้เรื่อง
มีย        หมายถึง  เด็ก(ผู้หญิง)ในสังกัด
กะรืง     หมายถึง เด็ก(ผู้หญิง) ออกแนวเดียวกันกับ สก๊อย
ซำรำ    หมายถึง ไร้ประโยชน์ ประมาณขยะมูลฝอย
ไอย่ะ    เป็นคำอุทาน
อัย เฮย  อัย แปลว่า กูหนอกู
อัย ทา เฮย  แปลว่า  กูว่าแลว
เทอ รัว     หมายถึง ทำมั่วๆไป ไม่รู้ว่าถูกหรือเปล่า
สะ เดอย  หมายถึง  อะไร
สะ เดอย เจาะ หมายถึง อะไรอย่างนั้น
ละ ออ หมายถึง สวย เช่น เนียงละออ หมายถึง น้องคนสวย

คำวัยรุ่นตามเทรนด์ ยุคใหม่

แก่ ใจดี สปอร์ท กทม.  - - จ๊ะ - เจิ๊ดเจีย - สะปอด - มืงกอก (คนสุรินทร์เรียก กรุงเทพ ว่า มืง-กอก)

 

หมวดคำถาม

หมวดคำถาม


การตั้งคำถามในภาษาเขมรสุิริทร์ จะใช้ประโยคบอกเล่า แล้วเน้นเสียงสูงขึ้น

แต่ก็มีคำที่เป็นประโยคคำถามจริง เช่น


เตอว-นา                   แปลว่า  ไปไหน

บาน-โอย-โหบ-บาย   แปลว่า   ได้อะไรกินข้าว

ชะ-มัวะ-โอย             แปลว่า   ชื่ออะไร

เนอว-สะ-เราะ-นา      แปลว่า   อยู่บ้านไหน

เทอ-การ์-โอย           แปลว่า    ทำงานอะไร

เมียน-กะ-มอม-เฮย    แปลว่า    มีสาว(แฟน) หรือ ยัง (ถามผู้ชาย)

เมียน-กัน-เลาะ-เฮย   แปลว่า    มีหนุ่ม(แฟน)หรือยัง  (ถามผู้หญิง)

เนียง-ชะ-มัวะ-โอย    แปลว่า    น้องชื่ออะไร



ออย-บอง-เตอว-จูน-ระ-โอย  แปลว่า  ให้พี่ไปส่งไหม


หมวดคำปฏิเสธ

หมวดคำปฏิเสธ
คนไทยในจังหวัดสุรินทร์ ที่พูดภาษาเขมร นั้นจะมีระดับของภาษา ซึ่งเวลาพูดกับคนที่มีอายุมากกว่า ก็มักใช้คำที่สุภาพ แต่เวลาที่พูดกับคนรุ่นราวคราวเดียวกันก็ ใช้ภาษาที่เป็นปานกลาง เช่นเดียวกับภาษาไทย
ในหมวดคำปฏิเสธนี้ จะยกตัวอย่างการสนทนา เช่น

มัน - บาน - เตอว - นา -เต  แปลว่า ไม่ได้ไปไหนหรอก

มัน - ยัว - เต    แปลว่า ไม่เอาหรอก

 
คำว่า มัน   แปลว่า  ไม่

คำว่า เต นี้ แปลว่า ไม่เหมือนกัน แต่ใช้แตกต่างกัน เช่น

ถาม  :  เตอว -มือ-นัง- แอง  แปลว่า ไปดูหนังไหม
ตอบ :  เต    แปลว่า ไม่
หรือ ตอบว่า
           มัน-เตอว-เต   แปลว่า ไม่ไปหรอก

คำที่ใช้เรียกเครือญาติ

คำที่ใช้เรียกเครือญาติ

ปู่ ตา  เรียก  ตา
ย่า ยาย  เรียก  ยาย
พ่อ     เรียก   เอาว
แม่     เรียก   แม
ป้า  ลุง  เรียก  อม
น้า อา  (ผู้หญิง) เรียก  ปัย
น้า  อา  (ผู้ชาย)   เรียก  อม
หลาน    เรียก   เจา
ลูก  เรียก  โกน
พี่เขย  พี่สะใภ้   เรียก  บอง  ทะ   ไล
น้องเขย น้องสะใภ้  เรียก  ปะ โอน ทะ ไล
 

คำสนทนากับพระสงฆ์

คำสนทนากับพระสงฆ์
พระสงฆ์ในภาษาเขมรสุรินทร์ จะเรียกว่า หลูก (ไม่ได้หมายถึงลูกนะ ) ถ้าเป็นในภาษาเขมรต่ำคำว่า หลูก นี่แปลว่าท่าน
เช่น หลูกสีหนุ  หมายถึง ท่านสีหนุ
คำที่ใช้ในการเรียก พระและเณร มีดังนี้

น้องเณร  ลูกเณร เรียกว่า โกน-นีน
พี่เณร   เรียกว่า  บอง-นีน
หลวงพี่  เรียกว่า  หลูก-บอง
หลวงพ่อ  เรียกว่า  หลูก-เอาว
หลวงลุง  เรียกว่า  หลูก-อม
หลวงตา  เรียกว่า  หลูก-ตา
พระครู  เรียกว่า  หลูก-กรู

คำกริยาอาการของพระในภาษาเขมร ซึงจะมีคำที่ใช้เฉพาะกับพระคล้ายกับภาษาไทย เช่น

นอน  เรียกว่า   เซอฺง
อาบน้ำ  เรียกว่า  สะ รอง ตึก


คำตอบรับเวลาพูดกับพระ

คะนา  หมายถึง  ครับ

คำพูดที่ใช้ในชีวิตประจำวัน

คำพูดที่ใช้ในชีวิตประจำวัน

 บทสนทนาที่ใช้ในชีวิตประจำวัน ในที่นี้จะใช้คำที่คิดว่า คนที่พูดภาษาเขมรสุรินทร์ใช้บ่อยๆ และเป็นคำพูดระดับกลางๆ ไม่หยาบคาย

 ไปไหน  -- เตอว นา
  ทำอะไร -- เทอ  โอย
 กินข้าว   -- ซี บาย
ทานข้าว  -- โฮบ บาย
แดกข้าว  --  จรอม บาย
ได้อะไรกับข้าว  -- บาย  โอย  ซี  บาย

อาบน้ำแล้วยัง?  - -  หงูด ตึ เฮย?(เน้นเสียงสูง)
ไปกินข้าวด้วยกันไหม - - เตอว-โฮบ-บาย-รวม-คะ-เนีย-ระ-โอย
มีเงินกินข้าวไหม - - เมียน-สะตาง-โฮบ-บาย-แอง?(เน้นเสียงสูง)

แก่ ใจดี สปอร์ท กทม.  - - จ๊ะ - เจิ๊ดเจีย - สะปอด - มืงกอก

คำสรรพนาม

คำสรรพนาม

คนสุรินทร์ ที่พูดภาษาเขมรสุรินทร์ จริงๆแล้ว มักมีคำสรรพนามที่บ่งบอกถึงระดับวัย ของบุคคล จะรู้ได้ทันที ว่าเป็นการพูดภาษาเขมรสุรินทร์ กับคนในวัยไหน เช่นในวัยเดียวกัน หรือ ในวัยที่แตกต่างกัน ถ้าคนที่พูดภาษาเขมรสุรินทร์ ที่ใช้คำสรรพนามได้ ไม่ค่อยหลากหลาย แสดงว่า คนนั้นเพิ่งจะหัดพูดภาษาเขมรสุรินทร์

คำสรรพนามในภาษาเขมรสุรินทร์ มีดังต่อไปนี้

สรรพนามแทนตัวเอง
 ผม,กระผม  = ขะหมาด
 หนู             = เนียง
 กู               = อัย หรือ อันย 
ฉัน,ข้าพเจ้า      = ขะ-ยฺงม
พี่               = บอง 

สรรพนามบุคคลที่ 2

คุณ  = เก็อด
ท่าน = หลูก
มึง(ผู้ชาย)   = อาแอง
มึง(ผู้หญิง)   = ฮอง-แอง

สรรพนามบุคคลที่ 3 

มัน  = เวีย
ท่าน = หลูก
คุณ  = เก็อด

เช่น

ขะหมาด  เนอว จัง หวัด สะเร็น
(กระผมอยู่จังหวัดสุรินทร์)

เนียง  เนอว จัง หวัด สะเร็น
(หนูอยู่จังหวัดสุรินทร์) 

อันย์  เนอว จัง หวัด สะเร็น
(กูอยู่จังหวัดสุรินทร์)
เก็อด เนอว แอ นา
(คุณอยู่ที่ไหน) 

ลองใช้สรรพนามที่ใช้พูดในภาษาเขมรสุรินทร์ ไปพูดกับเพื่อนดูนะครับ

หมวดสี

หมวดสี

สี
คำภาษาเขมร
สีแดง
ซีกะฮอม
สีดำ
ซีขะเมา
สีน้ำเงิน
ซีนำเงิน
สีฟ้า
ซีฟา
สีเหลือง
ซีลืง
สีขาว
ซีซอ
สีส้ม
ซีซม
สีชมพู
ซีชมพู
สีเทา
ซีเทา
สีม่วง
ซีมวง
สีเขียว
ซีคีว

คำสนทนาทั่วไป

คำสนทนาทั่วไป

ต้นไม้

หมวดต้นไม้  ภาษาเขมร เรียกต้นไม้ว่า เดอม - เชอ น่าจะเป็นตัว ฌ-เฌอ นั้นแหละ
ต้นไม้มีหลายชนิด บางชนิดก็ไม่มีชื่อเป็นภาษาเขมร
มาดูกันสิว่ามีต้นอะไรบ้าง ที่เราจะเรียนรู้กันในตอนนี้ แล้วจะทยอย เพิ่มเข้ามาเรื่อย
เอาหล่ะ เรามาเริ่มต้นที่ต้นไม้รอบๆบ้านกันก่อนเลยดีว่า

ต้นไม้รอบๆบ้านเรา

 

เดอม-เจก (ต้นกล้วย)

  เดอม-สะ-วาย (ต้นมะม่วง)

 เดอม-โดง (ต้นมะพร้าว)

 เดอม-ขะ-เินิร (ต้นขนุน)

 เดอม-กัน-โตจ (ต้นมะยม)

  เดอม-อัน-เปาร์ (ต้นอ้อย)



วันและเดือน

วันและเดือน

หมวดทิศ

หมวดทิศ
ทิศ ภาษาเขมรเรียก ตึ๊

ทิศตะวันออก  =  ตึ๊แอเกิด

ทิศตะวันตก    = 
ตึ๊แอแล็ด

ทิศเหนือ         = 
ตึ๊แอจืง

ทิศใต้             = 
ตึ๊แอ ตะโบง

เรียกย่อๆว่า
ตก ออก เหนือ ใต้  =  แล็ด  เกิด  จืง  ตะโบง

หมวดเครื่องใช้

หมวดเครื่องใช้

คำตอบรับ

คำตอบรับ

ผู้ชายแบบสุภาพ
ครับ   - บาด

ผู้หญิงแบบสุภาพ
จา   - ค่ะ

อือ หรือ เออ ก็ได้จะใช้ในระหว่างหมู่เพื่อน หรือคนวัยเดียวกัน

หมวดผักและผลไม้

หมวดผักและผลไม้

คำตรงกันข้าม


คำตรงข้าม
ภาษาเขมรสุรินทร์
ภาษาไทย
ตู๊จ -ทม
เล็ก - ใหญ่
กะปัวะ - เตียบ
สูง - ต่ำ
ซอ -ขะเมา
ขาว - ดำ
เท็อด -ซากวม
อ้วน - ผอม
จเริน -แต็จ
มาก - น้อย
เต็อว -โม
ไป - มา
กะแล็ย -เวง
สั้น - ยาว
ลืน - ยูร
เร็ว - ช้า
เปราะ -ซะแร็ย
ชาย - หญิง
บอง -ปะโอน
พี่ - น้อง
ละออ -บรอ
สวย - ขี้เหร่

หมวดสัตว์

หมวดสัตว์

สัตว์ ในภาษาเขมรก็เรียก สัตว์ เช่นเดียวกับภาษาไทย ตอนนี้เราจะมารู้จักว่า สัตว์แต่ละชนิดนั้น ในภาษาเขมร หรือภาษาเขมร สุรินทร์ จะเรียกว่าอย่างไร เวลาเรียก จะได้เรียกถูก และเวลา ถูกเขาแอบด่า ก็จะได้รู้ว่า เขาด่าอะไร 555 แต่อย่าเอาไปด่ากันซะหล่ะ เพราะว่า คำด่าโดยส่วนใหญ่ แล้วมักจะใช้เปรียบเทียบกับสัตว์ ว่าอย่างนั้น

เอาเป็นว่าเรามา รู้จักชื่อสัตว์เป็นภาษาเขมร กันเลยละกัน เอาเฉพาะสัตว์ที่อยู่ใกล้ตัวก่อนเลย

        จรูก ( หมู )

   จะ - แก ( หมา )

 เมือน ( ไก่ )

 โกนเมือน ( ลูกไก่ ) ปวงเมือน (ไข่ไก่)

เตีย (เป็ด)

กะ - ปา (เป็ดเทศ)

มีว ( แมว ) โกนมีว (ลูกแมว)

กระ - แบ็ย (ควาย)

 โกน - แงก ( ลูกควาย หรือ ลูกแหง่)

โก (วัว)

แซะ ( ม้า )

 ตูม - แร็ย ( ช้าง )




ช้าง เรียก  ตำ แร็ย
ม้า  เรียก  แซะ
วัว  เรียก  โก
ควาย  เรียก  กระ  แบ็ย
นก  เรียก  โกนจาบ
เป็ด
ไก่
แมลง
แมลงวัน
ผึ้ง

หมวดจำนวนนับ

หมวดจำนวนนับ
ตัวเลขอารบิก
คำอ่านไทย
คำอ่านภาษาเขมร
1
หนึ่ง
มูย
2
สอง
ปีร
3
สาม
ไบย
4
สี่
โบน
5
ห้า
ปรำ
6
หก
ปรำมุย
7
เจ็ด
ปรำปีล
8
แปด
ปรำแบ็ย
9
เก้า
ปรำโบน
10
สิบ
ด็อบ
11
สิบเอ็ด
มา-ตะ-น็อบ
12
สิบสอง
ปีร-ตะ-น็อบ
13
สิบสาม
แบ็ย-ตะ-น็อบ
14
สิบสี่
โบน-ตะ-น็อบ
15
สิบห้า
ปรำ-ตะ-น็อบ
16
สิบหก
ปรำมูย-ตะ-น็อบ
17
สิบเจ็ด
ปรำปีล-ตะ-น็อบ
18
สิบแปด
ปรำแบ็ย-ตะ-น็อบ
19
สิบเก้า
ปรำโบน-ตะ-น็อบ
20
ยี่สิบ
มาพื็ย
30
สามสิบ
ซามเซือบ
40
สี่สิบ
แซเซือบ
50
ห้าสิบ
ฮาเซือบ
60
หกสิบ
หกเซือบ
70
เจ็ดสิบ
เจ็ดเซือบ
80
แปดสิบ
แปดเซือบ
90
เก้าสิบ
เกาเซือบ
100
หนึ่งร้อย
มารวย
1,000
หนึ่งพัน
มาเปือน
10,000
หนึ่งหมื่น
มาเมิน
100,000
หนึ่งแสน
มาแซน
1,000,000
หนึ่งล้าน
มาเลียน
2555
สองพันห้าร้อยห้าสิบห้า
ปีร-เปือน-ปรำรวย-ฮาเซือบ-ปรำ
100,000,000
หนึ่งร้อยล้าน
มารวยเลียน

คำส่งท้าย

คำส่งท้าย

หมวดอากัปกริยา

หมวดอากัปกริยา

หมวดร่างกาย

หมวดร่างกาย

ภาษาเขมรสุรินทร์ มีคำที่ใช้เรียกส่วนต่างของร่างกาย เช่นเดียวกับภาษาไทย แต่ที่จะนำเสนอในตอนนี้ก็จะเป็นส่วนต่างๆของร่างกาย เอาแบบมองเห็นกันง่ายๆก่อน เอาไว้เรียก ถูก เวลาจะพูด ภาษาเขมร เริ่มจากส่วนบนไล่ ลงไปจนถึงเท้าเลย นะ
เส้นผม  -  เซาะ
หัว       - กบาล
ตา       - พะ-เนก
คิ้ว       - ตะ-ยอก-พะ-เนก
จมูก     - จะ-เมาะ
ปาก     - เมือด
หู         - ตะ-จีก
ฟัน      - ทะ - มีง
ขนตา   - มะ - เมียะ - พะ -เนก
คอ -  กอ
ท้อง - ปัวะ
แขน - ได
มือ - ได
ขา - จืง

นิ้วมือ - อัน-เรียม-ได
นิ้วเท้า -อัน - เรียม - จืง

 

คำทักทาย

คำทักทาย
คำว่าสวัสดีในภาษาเขมรสุรินทร์ เราใช้คำว่า "สวัสดี" เหมือนกับภาษาไทย
ไปไหนมา       -เตอว นา โม
กินข้าวแล้วยัง  -โหบ บาย เฮย
ได้อะไรกับข้าว -บาน อย  โหบ บาย

ภาษาเขมรสุรินทร์

     ชาวบ้านในจังหวัดสุรินทร์ บางส่วนใช้ภาษาเขมรในการสื่อสารในชีวิตประจำวัน ภาษาเขมรที่ใช้ในจังหวัดสุรินทร์จะแตกต่างจากภาษาเขมรที่ใช้ในประเทศกัมพูชา ซึ่งคนไทยสุรินทร์จะเรียกว่า เขมรต่ำ ส่วนคนที่พูดภาษาเขมรในจังหวัดสุรินทร์ จะเรียกว่า เขมรสุรินทร์ ภาษาเขมรที่ใช้ในจังหวัดสุรินทร์และจังหวัดใกล้เคียง จะมีความแตกต่างกันบ้างในบางคำ และมีความแตกต่างในบางสำเนียง คนที่พูดภาษาเขมรสุรินทร์ ทั้งเด็กและผู้ใหญ่จะใช้ระดับภาษาที่แตกต่างกัน(คำสรรพนามแทนตัวบุคคล) ซึ่งมีความคล้ายคลึงกับภาษาไทย ซึ่งถ้าผู้ใหญ่จะพูดกับเด็กก็ต้องใช้สรรพนามบุรุษที่หนึ่งกับบุรุษที่สองที่แตกต่างจาก ผู้ใหญ่พูดคุยกับผู้ใหญ่ หรือ เด็กพูดคุยกับเด็ก
     ภาษาเขมรสุรินทร์นั้นจะมีเฉพาะภาษาพูด ไม่มีภาษาเขียนที่เป็นพยัญชนะและวรรณยุกต์ คำที่ใช้โดยส่วนใหญ่จะเป็นคำโดดมีพยางค์เดียว  ไม่มีเสียงสูงและเสียงต่ำ จะเน้นที่เสียงกลาง จะใช้เสียงสูงในกรณีที่เป็นคำถาม
    การเขียนภาษาเขมร จะต้องเปรียบเทียบเสียงพยัญชนะ สระ วรรณยุกต์ในภาษาไทย จะมีคำบางคำที่ออกเสียงและไม่สามารถเขียนเป็นภาษาไทยได้
    ภาษาที่จะนำเสนอนี้จะเป็นกลุ่มภาษาที่ใช้ในชีวิตประจำวัน ซึ่งไม่ซับซ้อนมากนัก สามารถที่จะใช้พูดคุยสนทนากับคนสุรินทร์ที่พูดภาษาเขมรได้


ดังนั้นจึงจำแนกภาษาได้เป็นหมวดหมู่ดังนี้